W raporcie przedstawiono informacje dotyczące jakości powietrza na obszarach uzdrowisk w Polsce w roku 2024, z uwzględnieniem zmienności stężeń zanieczyszczeń w latach wcześniejszych. Szczególną uwagę poświęcono najbardziej problematycznym w polskich warunkach zanieczyszczeniom powietrza: pyłowi zawieszonemu (frakcje PM10 oraz PM2,5) i oznaczanemu w pyle benzo(a)pirenowi (B(a)P).

W opracowaniu przedstawiono informacje uzyskane na stacjach pomiarowych Państwowego Monitoringu Środowiska GIOŚ odnoszące się do substancji, dla których w prawie krajowym określone zostały poziomy dopuszczalne, docelowe i poziom celu długoterminowego pod kątem ochrony zdrowia ludzi. Dodatkowo, w raporcie uwzględniono analizę wyników matematycznego modelowania stężeń zanieczyszczeń w powietrzu z wykorzystaniem metod obiektywnego szacowania, wykonaną na potrzeby ocen jakości powietrza za rok 2024 i lat wcześniejszych. Na tej podstawie określono m.in. zasięgi obszarów przekroczeń wartości kryterialnych w uzdrowiskach.

W 2024 r. pomiary jakości powietrza były wykonywane w  26 uzdrowiskach w Polsce, w których funkcjonowały łącznie 82 stanowiska pomiarów zanieczyszczeń powietrza.

Przedstawione w raporcie analizy stężeń pyłu zawieszonego PM10 na obszarach uzdrowisk, w 2024 roku nie wykazały przekroczeń zarówno rocznego poziomu dopuszczalnego, jak i poziomu dopuszczalnego określonego dla stężeń dobowych, mimo wzrostu stężeń w porównaniu do roku poprzedniego. Ponadto, stężenia pyłu zawieszonego PM10 w uzdrowiskach w 2024 roku były niższe od średnich z wielolecia 2010-2023. Podobnie sytuacja wyglądała w przypadku pyłu zawieszonego PM2,5, gdzie nie odnotowano przekroczenia rocznego poziomu dopuszczalnego, ale odnotowano wzrost stężeń tego zanieczyszczenia w odniesieniu do roku 2023.

Analizy wykazały, że największe problemy z dotrzymaniem norm jakości powietrza dotyczą  stężenia benzo(a)pirenu zawartego w pyle zawieszonym PM10. Według analiz opartych na pomiarach i wynikach modelowania matematycznego z wykorzystaniem metod obiektywnego szacowania, przekroczenie poziomu docelowego B(a)P w 2024 r. miało miejsce na obszarze 13 uzdrowisk w Polsce. Stanowi to ok. 29% ogólnej liczby uzdrowisk w kraju. W oparciu o te same analizy stwierdzono, że stężenia średnie roczne B(a)P wynosiły od 0,15 ng/m3 w Kołobrzegu do 3,57 ng/m3 w Rabce-Zdroju.

Na stacjach PMŚ zlokalizowanych w uzdrowiskach nie obserwuje się przekroczeń wartości dopuszczalnych określonych dla NO2, SO2, CO i benzenu, przez cały dotychczasowy okres prowadzenia ocen.